Portal Gazeta.pl poinformował o odwołaniu fuzji Nokii i Sanyo. Firmy miały połączyć swe siły w segmencie telefonów komórkowych standardu CDMA, popularnych szczególnie Ameryce Północnej i Azji. Fuzja ta z pewnością pomogłaby koncernowi Sanyo, przeżywającemu ostatnio spore kłopoty finansowe. Połączenie sił Nokii i Sanyo umożliwiłoby im uzyskanie ponad 20% udziału w rynku CDMA, rządzonym przez Samsunga i LG. Czemu więc do fuzji nie doszło? Czy zaważyła na tym właśnie nienajlepsza kondycja Sanyo? Czy może Nokia uznała, że rynek CDMA jest już za ciasny, za mało rozwojowy? Nie wiadomo...

Wiadomym jest natomiast to, że na razie koreańskim koncernom nie grozi konkurencja. Nasuwa się teraz pytanie, czy przypadkiem nie jest to próba jakiegoś podziału wpływów między Koreę, Japonię i Europę? Europa (czyli Nokia) pobawi się dalej w GSM i UMTS, a CDMA zostawi dalekowschodnim firmom. Po co ryzykować na niepewnym rynku, gdy na innym się dominuje? Rozumowanie prawdopodobne - szczególnie w obliczu współpracy Nokii z Siemensem - ale czy słuszne? Czy nowe rynki nie są szansą? Czy w Finach osłabł duch walki? Może tak... a może to ja się mylę?